{"id":236,"date":"2011-03-28T15:33:36","date_gmt":"2011-03-28T15:33:36","guid":{"rendered":"https:\/\/www.spbezmiechowa.pl\/?page_id=236"},"modified":"2024-05-11T18:13:43","modified_gmt":"2024-05-11T18:13:43","slug":"patron-szkoly","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.spbezmiechowa.pl\/?page_id=236","title":{"rendered":"Patroni szko\u0142y"},"content":{"rendered":"

Sylwetki szybownik\u00f3w polskich\u00a0zwi\u0105zanych ze Szko\u0142\u0105 Szybowcow\u0105
\nw Bezmiechowej.<\/strong><\/p>\n

\n

Wanda Modlibowska<\/strong><\/p>\n

(1909 \u2013 2001)<\/strong><\/p>\n

ngg_shortcode_0_placeholderUrodzi\u0142a si\u0119 w 1909 roku. Lotnictwem zainteresowa\u0142a si\u0119\u00a0\u00a0\u00a0 w 1930. Trzy lata po otrzymaniu licencji pilota zaciekawi\u0142o j\u0105 szybownictwo. Od pocz\u0105tku kariery szybowcowej towarzyszy\u0142y jej sukcesy. Szybko uzyska\u0142a drugi i trzeci stopie\u0144 pilota szybowcowego, jednak dopiero rok 1937 by\u0142 dla pilotki najbardziej owocny. W\u0142a\u015bnie wtedy, w dniach 13\/14 V na „Komarze” \u2013 SP-422 Wanda Modlibowska utrzyma\u0142a si\u0119\u00a0 w powietrzu 24 godziny i 14 minut – ten \u015bwiatowy rekord by\u0142 niepobity przez 12 lat. Jako pierwsza kobieta w Polsce otrzyma\u0142a Srebrn\u0105 Odznak\u0119 Szybowcow\u0105. W czasie II wojny \u015bwiatowej by\u0142a \u017co\u0142nierzem Armii Krajowej. Przez jaki\u015b czas przebywa\u0142a we Francji. Po uko\u0144czeniu szkolenia wojskowego, w 1940 przyby\u0142a do Warszawy. Cz\u0119sto opuszcza\u0142a kraj – by\u0142a kurierem dyplomatycznym. 4 marca 1945 zosta\u0142a aresztowana przez NKWD. Wywieziono j\u0105 za Ural, a p\u00f3\u017aniej do Frankfurtu nad Odr\u0105, sk\u0105d uciek\u0142a. Wr\u00f3ciwszy do Warszawy pracowa\u0142a jato instruktor szybowcowy\u00a0\u00a0 w Aeroklubie Pozna\u0144skim jako pilot do\u015bwiadczalny i instruktor w Bielsku-Bia\u0142ej, a tak\u017ce jako asystent na Uniwersytecie Pozna\u0144skim. W 1969<\/a> roku Zarz\u0105d Aeroklubu Polskiego<\/a> nada\u0142 Modlibowskiej za wybitn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 w polskim szybownictwie tytu\u0142\u00a0\u00a0\u00a0 i odznak\u0119 Zas\u0142u\u017conego Dzia\u0142acza Lotnictwa Sportowego. Za dzia\u0142alno\u015b\u0107 niepodleg\u0142o\u015bciow\u0105 zosta\u0142a odznaczona m.in.: Warszawskim Krzy\u017cem Powsta\u0144czym<\/a>, Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi<\/a>, Krzy\u017cem Walecznych Wi\u0119zie\u0144 NKWD \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0i PRL. Zmar\u0142a 11 lipca 2001<\/a> r. w \u0141\u0119\u017ceczkach<\/a> ko\u0142o Pniew<\/a>. Zosta\u0142a pochowana\u00a0w rodzinnym grobowcu w Gostyniu<\/a>. Od roku 2003 imi\u0119 Wandy Modlibowskiej nosi Aeroklub Pozna\u0144ski<\/a>.<\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

Tadeusz G\u00f3ra<\/strong><\/p>\n

(1918 – 2010)<\/strong><\/p>\n

ngg_shortcode_1_placeholderOd najm\u0142odszych lat interesowa\u0142y go szybowce. Ka\u017cde wakacje sp\u0119dza\u0142 w Bezmiechowej, poniewa\u017c jak sam zauwa\u017ca\u0142: „poza szybowcami \u015bwiata nie widzia\u0142em”. W roku 1939 za przelot\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0o rekordowej d\u0142ugo\u015bci FAI nada\u0142a mu Medal Lilienthala. Rok wcze\u015bniej na zawodach szybowcowych w Inowroc\u0142awiu zdoby\u0142 mistrzostwo Polski. \u00a0\u00a0W czasie wojny poprzez Skandynawi\u0119 przedosta\u0142 si\u0119 do Francji, a nast\u0119pnie do Anglii. Pocz\u0105tkowo walczy\u0142 \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0w dywizjonie RAF-u, p\u00f3\u017aniej ju\u017c w polskim dywizjonie 316. Wojn\u0119 rozpocz\u0105\u0142 jako sier\u017cant, a zako\u0144czy\u0142 w stopniu polskiego porucznika i angielskiego kapitana. Do kraju wr\u00f3ci\u0142 w 1948 roku. Pracowa\u0142 jako instruktor w g\u00f3rskiej szkole szybowcowej w \u017barze, \u00a0a po przeniesieniu do Bielska by\u0142 najpierw pilotem do\u015bwiadczalnym w Instytucie Szybownictwa, a nast\u0119pnie podj\u0105\u0142 szkolenie w Aeroklubie Bielsko-Bialskim. W 1950 r. zdoby\u0142 z\u0142ot\u0105 odznak\u0119 szybowcow\u0105 z trzema diamentami. W 1937 roku Tadeusz G\u00f3ra ponownie przywdzia\u0142 mundur oficera lotnictwa z dystynkcjami kapitana. Zosta\u0142 pilotem samolot\u00f3w M1G-15, MlG-17, MIG-19, byt dow\u00f3dc\u0105 i instruktorem. W roku 1972 przeszed\u0142 do rezerwy jako podpu\u0142kownik pilot. Po przej\u015bciu do rezerwy do pocz\u0105tku lat 80-tych pracowa\u0142 w WSK-PLL \u015awidnik jako kierownik lot\u00f3w. 28 sierpnia<\/a> 2002<\/a> roku podczas \u015awi\u0119ta Lotnictwa Tadeusz G\u00f3ra, od lat b\u0119d\u0105cy w stanie spoczynku, otrzyma\u0142 awans do stopnia pu\u0142kownika. 15 sierpnia<\/a> 2007<\/a> zosta\u0142 awansowany na stopie\u0144 genera\u0142a brygady<\/a> w stanie spoczynku. Adam Ustynowicz<\/a> wyre\u017cyserowa\u0142 film biograficzny pt. „Dziennik pilota G\u00f3ry”. Prapremiera odby\u0142a si\u0119 1 lutego 2007 r. na Zamku Kr\u00f3lewskim w Warszawie. Film by\u0142 te\u017c emitowany w Programie 1 Telewizji Polskiej oraz w TV Polonia. W 2008 roku, na 90. urodziny Tadeusza G\u00f3ry, ukaza\u0142a si\u0119 po\u015bwi\u0119cona mu biograficzna ksi\u0105\u017cka „Medalowe wzloty” autorstwa Tadeusza Chwa\u0142czyka.<\/p>\n

Tadeusz G\u00f3ra zmar\u0142 4 stycznia 2010 r. w \u015awidniku, gdzie zosta\u0142 pochowany na cmentarzu komunalnym w Alei Zas\u0142u\u017conych.<\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

Jadwiga Pi\u0142sudska – Jaraczewska<\/strong><\/p>\n

ngg_shortcode_2_placeholderC\u00f3rka Marszalka Polski J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego. Przed wojn\u0105 lata\u0142a\u00a0\u00a0 w Bezmiechowej. W lecie 1937 roku jako si\u00f3dma pilotka\u00a0w Polsce, a tak\u017ce jako najm\u0142odsza, uzyska\u0142a kategori\u0119 „D” pilota szybowcowego. Zalicza\u0142a si\u0119 do elity pilot\u00f3w – lata\u0142a bardzo dobrze i na wszystkich typach samolot\u00f3w i szybowc\u00f3w. Mia\u0142a ogromny talent i czu\u0142a latanie. By\u0142a bardzo popularna. W czasie wojny znalaz\u0142a si\u0119 w Anglii, gdzie lata\u0142a w jednostce transportowej, dostarczaj\u0105cej samoloty\u00a0\u00a0 z punkt\u00f3w zaopatrzenia do poszczeg\u00f3lnych dywizjon\u00f3w. Tam te\u017c wysz\u0142a za m\u0105\u017c za porucznika Marynarki Wojennej – \u00a0Andrzeja Jaraczewskiego<\/a>. Po wojnie przebywa\u0142a\u00a0\u00a0\u00a0 w Anglii na emigracji. Pracowa\u0142a tam jako architekt, a tak\u017ce prowadzi\u0142a z m\u0119\u017cem firm\u0119. Jesieni\u0105 1990<\/a> r. powr\u00f3ci\u0142a do Polski<\/a> na sta\u0142e. W dniu swych urodzin, 28 lutego<\/a> 2008<\/a> r. zosta\u0142a odznaczona przez Prezydenta RP Lecha Kaczy\u0144skiego<\/a> Krzy\u017cem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.<\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

Wac\u0142aw Czerwi\u0144ski<\/strong><\/p>\n

(1900 \u2013 1988)<\/strong><\/p>\n

Latem 1928 r. przebywaj\u0105c w Bezmiechowej u pa\u0144stwa Czerkawskich dokona\u0142 odkrycia bezle\u015bnego stoku w G\u00f3rach S\u0142onnych, kt\u00f3ry p\u00f3\u017aniej sta\u0142 si\u0119 terenem szkoleniowym wielu polskich szybownik\u00f3w i lotnik\u00f3w. W latach 1929-31 rokrocznie wyprawia\u0142 si\u0119 do Bezmiechowej wraz ze Szczepanem Grzeszczykiem, aby w 1932 r. zorganizowa\u0107 tu Szko\u0142\u0119 Szybowcow\u0105 pod patronatem Aeroklubu Lwowskiego. Jako konstruktor i wyk\u0142adowca tamtejszej szko\u0142y zaprojektowa\u0142 kilka szybowc\u00f3w, na kt\u00f3rych dokonywano p\u00f3\u017aniej rekordowych przelot\u00f3w. Z Bezmiechow\u0105 zwi\u0105za\u0142 si\u0119 in\u017cynier Wac\u0142aw Czerwi\u0144ski do 1936 r. W tym\u017ce roku przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Podlaskiej Wytw\u00f3rni Samolot\u00f3w w Bia\u0142ej Podlaskiej. We wrze\u015bniu 1939 r. opu\u015bci\u0142 Polsk\u0119, przedosta\u0142 si\u0119 do Francji, a nast\u0119pnie do Anglii. W roku 1941 wyjecha\u0142 do Kanady. Tam zosta\u0142 kierownikiem grupy konstrukcyjnej w zak\u0142adach lotniczych De Harilland \u00a0w Toronto. Po zako\u0144czeniu wojny in\u017c. Wac\u0142aw Czerwi\u0144ski kilkakrotnie zmienia\u0142 prac\u0119 i stanowiska, pozostaj\u0105c jednak stale w kanadyjskim przemy\u015ble lotniczym. Zmar\u0142 17 czerwca 1988 r. w Toronto.<\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

Boles\u0142aw Baranowski<\/strong><\/p>\n

(1912-1992)<\/strong><\/p>\n

Urodzi\u0142 si\u0119 22 II 1912 roku. Nale\u017ca\u0142 do s\u0142aw bezmiechowskiej akademii. By\u0142 kierownikiem sekcji szybowcowej Aeroklubu Lwowskiego, pe\u0142ni\u0142 tak\u017ce przez rok funkcj\u0119 kierownika Szko\u0142y Szybowcowej w Bezmiechowej. Kierowa\u0142 pierwszym kursem szybowcowym w Polsce zorganizowanym dla cudzoziemc\u00f3w\u00a0\u00a0w Bezmiechowej. Jest autorem s\u0142ynnych „10 Przykaza\u0144 Pilota \u017baglowego”. W 1939 r. pracowa\u0142 w PZL Mielec, za\u015b w czasie wojny w Kanadzie przy produkcji bombowego „Lancastera”. Po wojnie mieszka\u0142 w USA. W czerwcu 1992 r. zosta\u0142 honorowym cz\u0142onkiem Stowarzyszenia na Rzecz Reaktywowania i Rozwoju Szko\u0142y Szybowcowej\u00a0w Bezmiechowej. Zmar\u0142 2 VIII 1992.<\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

Piotr Mynarski<\/strong><\/p>\n

\u00a0<\/strong>Ostatni przed wojn\u0105 kierownik Szko\u0142y Szybowcowej w Bezmiechowej. Uczestnik wielu mi\u0119dzynarodowych zawod\u00f3w, instruktor oraz autor licznych szybowcowych rekord\u00f3w. M\u00f3wiono, \u017ce obdarzony by\u0142 ptasim instynktem wyszukiwania wznosze\u0144.<\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

Mieczys\u0142aw Szczud\u0142owski<\/strong><\/p>\n

(1896 – 1974)<\/strong><\/p>\n

Urodzi\u0142 si\u0119 2 II 1896 roku we Lwowie. Jako ucze\u0144 gimnazjalny zajmowa\u0142 si\u0119 modelarstwem lotniczym oraz bra\u0142 aktywny udzia\u0142 w Polskich Dru\u017cynach Strzeleckich. W czasie I wojny \u015bwiatowej jako obserwator pe\u0142ni s\u0142u\u017cb\u0119 w armii austriackiej. Po wojnie wraca do kraju, gdzie wi\u0105\u017ce si\u0119 na d\u0142u\u017cszy czas z lotnictwem wojskowym. Odbywa kolejno r\u00f3\u017cne kursy, szkolenia, studia wojskowe obejmuj\u0105c dow\u00f3dztwo I Dywizjonu Lotniczego. W grudniu 1934 r. zostaje przeniesiony\u00a0w stan spoczynku.\u00a0 W latach 1935-1949 szkoli si\u0119 na szybowcach m.in.\u00a0w Bezmiechowej, ko\u0144czy kurs podstawowego pilota\u017cu. W czasie okupacji zajmuje si\u0119 czynn\u0105 dzia\u0142alno\u015bci\u0105 w AK, bierze udzia\u0142 w Powstaniu Warszawskim. Po wojnie zwi\u0105zany ponownie z lotnictwem wojskowym do 1950 roku. Po przej\u015bciu na emerytur\u0119 zajmuje si\u0119 t\u0142umaczeniem podr\u0119cznik\u00f3w wojskowych. Zmar\u0142 9 IV 1974 r.\u00a0w Warszawie.<\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

Maria Younga-Mikulska<\/strong><\/p>\n

Pierwsza w Polsce kobieta – instruktor szybowcowy, autorka kilku rekord\u00f3w. Podczas wojny wst\u0105pi\u0142a do polskiego oddzia\u0142u Lotniczej Pomocniczej S\u0142u\u017cby Kobiet (WAAF) w Anglii. P\u00f3\u017aniej wraz z m\u0119\u017cem Zbigniewem wyjecha\u0142a do Pakistanu, gdzie zaanga\u017cowa\u0142a si\u0119 w rozwijanie pakista\u0144skiego szybownictwa.<\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

Leopold Kwiatkowski<\/strong><\/p>\n

(1906-1968)<\/strong><\/p>\n

ngg_shortcode_3_placeholderUrodzi\u0142 si\u0119 11 XI 1906 r. w Nowym S\u0105czu. Po uko\u0144czeniu szko\u0142y powszechnej ucz\u0119szcza\u0142 do szko\u0142y \u015bredniej w Zakopanem. W szkole istnia\u0142a sekcja modelarska, kt\u00f3rej by\u0142 aktywnym cz\u0142onkiem. Po uzyskaniu kategorii pilota szybowcowego w 1933 r. odbywa\u0142 wy\u017csze szkolenie szybowcowe oraz praktyk\u0119 instruktorsk\u0105 w Bezmiechowej, gdzie przebywa\u0142 do sierpnia tego\u017c roku. W rok p\u00f3\u017aniej ponownie odbywa\u0142 dalszy trening w Bezmiechowej. W latach 30-tych uczestniczy\u0142 w krajowych zawodach szybowcowych. \u00a0\u00a0\u00a0W czasie okupacji przebywa\u0142 w Nowym S\u0105czu, gdzie\u00a0\u00a0 \u00a0z ramienia ZWZ-AK pe\u0142ni\u0142 do 1944 roku s\u0142u\u017cb\u0119 kuriersk\u0105, organizowa\u0142 punkty kontrolne i s\u0142u\u017cb\u0119 \u0142\u0105czno\u015bci. Kierowa\u0142 te\u017c przerzutami \u017co\u0142nierzy i oficer\u00f3w na trasie Warszawa-Budapeszt pod pseudonimem Tomek. W 1944 walczy\u0142\u00a0w oddzia\u0142ach Armii Krajowej. Po wojnie by\u0142 wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u0105 Aeroklubu Podhala\u0144skiego oraz tw\u00f3rc\u0105 Szko\u0142y Szybowcowej w T\u0119goborzu ko\u0142o Nowego S\u0105cza. Zmar\u0142 11 II 1968 r. w Nowym S\u0105czu.<\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

Zdzis\u0142aw Bednarski<\/strong><\/p>\n

(1915-1942)<\/strong><\/p>\n

W 1935 roku zdoby\u0142 w Bezmiechowej kategori\u0119 C pilota szybowcowego. Po kampanii wrze\u015bniowej przedosta\u0142 si\u0119 do Anglii. Walczy\u0142 w 302 dywizjonie my\u015bliwskim. Zgin\u0105\u0142 w locie bojowym nad Francj\u0105 26 I 1942 roku, w czasie kt\u00f3rej czw\u00f3rka Polak\u00f3w stoczy\u0142a walk\u0119 z kilkunastoma samolotami wroga.<\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

Szczepan Grzeszczyk<\/strong><\/p>\n

(1901 \u2013 1967)<\/strong><\/p>\n

Do roku 1939 by\u0142 jedynym w Polsce pilotem lataj\u0105cym na 121 typach szybowc\u00f3w i samolotach o r\u00f3\u017cnym przeznaczeniu. Otrzyma\u0142 przydomek „ojca polskiego szybownictwa”. Od 1936 roku pracowa\u0142 w Pa\u0144stwowych Zak\u0142adach Lotniczych, gdzie by\u0142 kierownikiem Biura Konstrukcyjnego. W okresie II wojny \u015bwiatowej przebywa\u0142\u00a0w Anglii w Bazie Blackpool, a od 1944 roku pracowa\u0142 w Ministerstwie Przemys\u0142u Lotniczego. Do Bezmiechowej Grzeszczyk trafi\u0142 po raz pierwszy z zaproszenia\u00a0\u00a0W. Czerwi\u0144skiego w 1928 roku. Przeszed\u0142 do historii lotnictwa polskiego jako jedna\u00a0\u00a0\u00a0 z najwybitniejszych i najbardziej zas\u0142u\u017conych postaci. Jego rekordy szybowcowe by\u0142y jednymi z pierwszych w kraju, na szybowcach jego konstrukcji ustanowiono 22 rekordy krajowe, przy czym uzyskano r\u00f3wnie\u017c dziesi\u0105tki warunk\u00f3w do srebrnych odznak szybowcowych. Szczepan Grzeszczyk zmar\u0142 5 V 1967 roku w Waszyngtonie.<\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

Wiktor\u00a0Leja <\/strong><\/p>\n

(1910-1981)<\/strong><\/p>\n

Urodzi\u0142 si\u0119 27 IV 1910 r. \u00a0w Ku\u017anicy Skokowskiej ko\u0142o K\u0119pna\u00a0w wojew\u00f3dztwie pozna\u0144skim. Od najm\u0142odszych lat interesowa\u0142 si\u0119 lotnictwem.\u00a0\u00a0W 1929 uzyska\u0142 matur\u0119 \u00a0w gimnazjum klasycznym w Ostrowie Wielkopolskim. W rok p\u00f3\u017aniej rozpocz\u0105\u0142 studia na wydziale lotniczo-okr\u0119towym Politechniki Gda\u0144skiej.\u00a0W 1935 r. szkoli\u0142 si\u0119\u00a0\u00a0w pilota\u017cu szybowcowym w Bezmiechowej, jak r\u00f3wnie\u017c uko\u0144czy\u0142 studia i uzyska\u0142 dyplom in\u017cyniera lotniczego. Po uko\u0144czeniu studi\u00f3w pracowa\u0142 w PLL LOT i Kontroli Cywilnych Statk\u00f3w Powietrznych w Warszawie\u00a0\u00a0i Poznaniu. W latach okupacji prowadzi\u0142 okupacyjn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 lotnicz\u0105. Po wojnie pracowa\u0142 jako rzeczoznawca lotniczy, w latach 1935-59 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 Dyrektora Technicznego PLL LOT. Opublikowa\u0142 tak\u017ce szereg artyku\u0142\u00f3w w prasie lotniczej, jak r\u00f3wnie\u017c wyda\u0142 ksi\u0105\u017ck\u0119,\u00a0w kt\u00f3rej zawar\u0142 swoje wspomnienia. Zmar\u0142 5 III 1981 r.\u00a0\u00a0w Na\u0142\u0119czowie w wieku 70 lat.<\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

Kazimierz Chorzewski<\/strong><\/p>\n

(1903 \u2013 1977)<\/strong><\/p>\n

Urodzi\u0142 si\u0119 8 V 1903 r. w Kijowie. W Grudniu 1919 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Warszawy wraz z rodzicami, \u015bwiadectwo dojrza\u0142o\u015bci uzyska\u0142 w 1923r. w Wilnie.\u00a0W latach 1923\/24 i 1925\/26 studiowa\u0142 na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej, a w roku 1926\/27 na Politechnice Lwowskiej. Zaliczy\u0142 dwa lata politechniki. W roku 1927\/28 by\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem Aeroklubu Akademickiego we Lwowie. W styczniu 1929 r. by\u0142 cz\u0142onkiem wyprawy badawczej w Bieszczady,\u00a0w wyniku kt\u00f3rej tereny G\u00f3r S\u0142onnych – Ustianowa i Bezmiechowa – zosta\u0142y zakwalifikowane jako szybowiska. We wrze\u015bniu 1929 r. powo\u0142any zostaje do wojska, tam te\u017c uzyskuje odznak\u0119 pilota. W latach 1930-32 pe\u0142ni funkcj\u0119 instruktora\u00a0\u00a0w Aeroklubie Lwowskim. W 1932 r. uzyskuje Chorzowski w Bezmiechowej kategori\u0119 C pilota szybowcowego. W latach 1931-34 bierze udzia\u0142 w licznych zawodach samolotowych krajowych i mi\u0119dzynarodowych. W latach 1935-39 pracuje w PLL LOT, gdy\u017c ze wzgl\u0119du na stan zdrowia musi rozsta\u0107 si\u0119 z lataniem. W wojnie obronnej zostaje internowany przez wojska sowieckie w okolicach Czortkowa. W rok p\u00f3\u017aniej wraca do Warszawy i bierze czynny udzia\u0142 w konspiracji jako cz\u0142onek Komendy G\u0142\u00f3wnej Armii Krajowej. Po wojnie pracuje w PLL LOT, prowadzi wyk\u0142ady lotnicze na kursach, pe\u0142ni funkcj\u0119 redaktora w Pa\u0144stwowych Wydawnictwach Handlu Zagranicznego AGPOL. Pod koniec swego \u017cycia wyda\u0142 ksi\u0105\u017ck\u0119 w kt\u00f3rej zawar\u0142 swoje lotnicze wspomnienia. Zmar\u0142 1IV 1977 r.\u00a0w Warszawie w wieku 73 lat.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Sylwetki szybownik\u00f3w polskich\u00a0zwi\u0105zanych ze Szko\u0142\u0105 Szybowcow\u0105 w Bezmiechowej. Wanda Modlibowska (1909 \u2013 2001) Urodzi\u0142a si\u0119 w 1909 roku. Lotnictwem zainteresowa\u0142a si\u0119\u00a0\u00a0\u00a0 w 1930. Trzy lata po otrzymaniu licencji pilota zaciekawi\u0142o j\u0105 szybownictwo. Od pocz\u0105tku kariery szybowcowej towarzyszy\u0142y jej sukcesy. Szybko uzyska\u0142a drugi i trzeci stopie\u0144 pilota szybowcowego, jednak dopiero rok 1937 by\u0142 dla pilotki najbardziej […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":16744,"menu_order":2,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"class_list":["post-236","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.spbezmiechowa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/236","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.spbezmiechowa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.spbezmiechowa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.spbezmiechowa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.spbezmiechowa.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=236"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.spbezmiechowa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/236\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4081,"href":"https:\/\/www.spbezmiechowa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/236\/revisions\/4081"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.spbezmiechowa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/16744"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.spbezmiechowa.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=236"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}